• Home
  • Reviews
  • Biography
  • Downloads
  • Gallery
  • Gear
  • Links
  • MySpace

» Metal UK UK Review
» Metal Perspective Greek Review
» Tartarean Desire Swedish Review
» Sea of Tranquility USA Review
» LaserCD USA Review
» ProgGnosisUSA Review
» Jan-Mikael's EARS USA Review
» Oblivion Magazine German Review
» From the Cave Italian Review
» Metal Review USA Review
» Metalstorm USA Review
» Harm USA Review
» Live 4 Metal UK Review
» MetalCore Fanzine USA Review
» Metal Only Magazine Swedish Review
» Aardschok Dutch Magazine Review
» Eufonia Spanish Review
» Zero Tolerance UK Review
» Algoblast French Magazine Review
» PowerPlay Magazine UK Review
» Mindview Belgian Magazine Review
» Mindview (Top 10) Belgian Magazine Review
» Radio 666 French Radio Station Review
» Metalfan Dutch Review
» Ars Metallia French Review
» Zware Metalen Belgian Review
» Concrete Web Belgian Review
» Metal Rage Dutch Review
» Pull The Chain Belgian Review
» Spirit Of Metal French Review
» Zica Zine French Review
» Raw Nerve Promotions UK Review
» Metalwave Italian Review
» FishComCollective Belgian Review
» Heavy Metal Universe French Review
» Prog-résiste French Magazine Review
» Metallian French Magazine Review
» Ondalternativa Italian Review


» Sea of Tranquility USA Interview
» Radio 666 French Interview
» Metal Rage Dutch Interview
» Metalfan Dutch Interview
» Rock Hard (pdf) French Interview
» PowerPlay (pdf) UK Magazine Interview
» Prog-résiste (pdf) French Magazine Interview
» Aardschok (pdf) Dutch Magazine Interview
» Underground Investigation (pdf) French Magazine Interview
» Metallian (pdf) French Magazine Interview

Wat kan een mens toch op het verkeerde been gezet worden. Het suffe symfokeyboard intro deed me bijna de CD uit de speler trekken. Maar precies op tijd knalt er een mix van briljante prog-fusion metal uit mijn speaker. Voeg daar af en toe een vleugje deathmetal en jazz aan toe en we krijgen hier een behoorlijk potje soffisticated metal uit de UK voorgeschoteld.

Linear Sphere doet me wat denken aan Pain of Salvation (ten tijde van Remedy Lane), maar springt ondanks de af en toe muzikaal behoorlijk ingewikkelde passages wat minder van de hak op de tak. Ze weten een goede mix neer te zetten van melodie, gevoel maar vooral ook agressie.

En dan komt er nu een beetje een rare opmerking van uwen recensent. Het grootste min én pluspunt is de zang. Meneer Geron zingt behoorlijk apart en divers. Dat is aan de ene kant een verademing, omdat zangers in het progresieve genre nogal eens over de top gaan of juist enige diversiteit ontberen. Deze zanger weet juist af en toe een behoorlijk portie agressie toe te voegen aan de vocalen. Daarmee is de CD qua zang behoorlijk divers. Alleen is zijn grunt-krijs als ik het zo mag noemen af en toe ook behoorlijk irritant.

Dat neemt niet weg dat we hier met een band te maken hebben met zeer talentvolle muzikanten et doch zeer goede songwriters. Knappe, ingewikkelde en toch erg krachtige songs. Briljant gitaarwerk en soli's. De productie had wat strakker gemogen, maar met zulk muzikaal vakmanschap is het voor de prog-liefhebber gewoon genieten geblazen. Wat mij betreft één van mijn grootste verrassingen van dit jaar.

Gepost door: Michael Hos

www.zwaremetalen.com